Archiwum

 2017  2016  2015  2014  2013  2012  2011  2010  2009  2008  2007  2006  2005  2004  2003  2002  2001  2000  1999  1998  1997  1996  1995  1994  1993  1992  1991  1990  1989  1988  1987  1986

Rok 2017 - XXXI sezon artystyczny

Olga Lipińska


„O kabarecie i nie tylko."
Olga Lipińska.
 
25 marca 2017

olga_lipinska_1

Olga Lipińska na facebooku
Kabaret Olgi Lipińskiej na Wikipedii

Izabela Burger:
Spotkanie z Olgą Lipińską: Coś z dramatu i coś z kabaretu

Jest w tym coś z dramatu i coś z kabaretu, pracować dla Polaków pod niebem Helwetów“ – wpisał dawno temu w klubową księgę Wojciech Młynarski. Wielokrotnie te słowa były cytowane ze sceny i w publikacjach klubowych, ale jeszcze nigdy aż tak dosłownie się nie ziściły. Jeszcze nigdy w Klubie dramat nie splótł się tak blisko z kabaretem. Spotkaliśmy się w Brugg 25 marca 2017 r. – dzień po pogrzebie Mistrza, w przeddzień Jego 76. urodzin. Zaproszonym gościem była Olga Lipińska – zatem rzeczywiście, coś z dramatu i coś z kabaretu... Nie tak wyobrażaliśmy sobie powitanie wiosny i 31. sezonu artystycznego w Klubie Miłośników Żywego Słowa. Odszedł wielki poeta, bard, legenda, twórca wybitny. A przy tym wszystkim – taki trochę nasz własny. Odszedł dobry, stary, klubowy znajomy. Jeśli Barbara Ahrens-Młynarska jest matką i ojcem Klubu, to Wojciech Młynarski był jego ojcem chrzestnym. Pomagał, obserwował, czuwał, wspierał, często również – aż trzynaście razy! - gościł na klubowej scenie. W sercach klubowiczów zajmował szczególne miejsce. Żegnamy Cię z miłością, Wojtku

Nie znosił patosu i wielkich słów, więc patosu nie było. Było tak zwyczajnie, po ludzku smutno. –Będziemy się do siebie uśmiechali i nie ma prawa nam się tu zrobić łzawo – powiedziała Barbara Młynarska. Bo Wojtek nie wybaczał lenistwa, rozczulania się nad sobą i braku poczucia humoru. Zawsze utwierdzał ją w przekonaniu, że sianie i pielęgnowanie polskich ziarenek na szwajcarskiej ziemi to posłannictwo, obowiązek i jej sposób na życie poza krajem. Opowiadała o pożegnaniu z Bratem, które odbyło się po pogrzebie na warszawskich Powązkach. W teatrze Ateneum śpiewali Wojtkowi ulubieni wykonawcy, śpiewali mu też Jego ukochani górale z Zakopanego i Kościeliska. Małej Scenie w Ateneum uroczyście nadano imię Wojciecha Młynarskiego. Nie było łzawo, ckliwie ani patetycznie. – Nie lituj się i pracuj, nie ma innej rady – pisał do niej Brat. Więc choć w środku żal wielki, to przecież show must go on… Kolejny sezon artystyczny przed nami, kolejna grządka do obsiania – Coś z dramatu i coś z kabaretu… Więc uśmiechaliśmy się do siebie, jak tego sobie życzyła Barbara Młynarska i jak On by sobie tego życzył.

A potem uśmiechaliśmy się również do Olgi Lipińskiej. Bo do Olgi Lipińskiej nie sposób się nie uśmiechać. Wyszła na scenę piękna, elegancka, promienna i pełna energii. Koleżanka Barbary Młynarskiej jeszcze ze studiów w warszawskiej PWST, Żelazna Dama Telewizji Polskiej - czasem sól w oku tej telewizji. Olga Lipińska – reżyserka, aktorka, scenarzystka, publicystka, legenda polskiego kabaretu i Teatru Telewizji. – Wspaniała, mądra, dziko inteligentna – powiedziała o niej Basia. Miała zostać poważnym reżyserem teatralnym, pracowała z Erwinem Axerem i Aleksandrem Bardinim, jako przedstawienie dyplomowe wyreżyserowała Antygonę. A potem rozejrzała się po rzeczywistości, po tej absurdalnej peerelowskiej rzeczywistości – i zaczęła robić coś innego. Kabaret, piosenka, zupełnie inna forma rozrywki w pionierskiej wtedy jeszcze telewizji. Zawsze pod prąd, zawsze inaczej, zawsze z palcem w oku jedynie wówczas słusznego ustroju. Zarzucano jej naigrawanie się z socjalizmu i promowanie zgnilizny moralnej w swoich programach. U cenzora wszystko musiała sobie wytupać i wypłakać. Współpracowała z najwybitniejszymi aktorami, zarówno w kabarecie, jak i na planie teatralnym. Stworzyła niepowtarzalny Kabaret Olgi Lipińskiej – najdłuższy cykl programów kabaretowych w historii polskiej telewizji. Grała u niej plejada najlepszych polskich aktorów – J. Kobuszewski, J. Gajos, J. Rewiński, K. Sienkiewicz, B. Wrzesińska, H. Śleszyńska, W. Pokora, Z. Zamachowski, P. Fronczewski, M. Kondrat, Cz. Majewski… W Kabarecie dostawało się wszystkim. Jawnie kpiła z polskich kompleksów narodowych, wyszydzała peerelowską mentalność z postpeerelowską rzeczywistością w tle. Ukazywała Polskę w krzywym zwierciadle transformacji 1989 roku: niby już wielki świat i zachłyśnięcie tym, co przyniosła nam raczkująca demokracja – a jednak wciąż zaścianek, głupota, pieniactwo i sobiepaństwo. „Jeśli nie teraz to kiedy, jeśli nie my, no to kto/wyciągnie Polskę z tej biedy, bo pójdzie ona na dno“. Nie godziła się na bylejakość i terroryzowała swoim perfekcjonizmem wszystkich wokół. Czepiała się drobiazgów tak długo, aż wreszcie wszystko było po jej myśli. – Jak mogłam się nie czepiać? - opowiada Olga Lipińska – skoro miał być Czerwony Kapturek, a przynieśli mi zielony berecik? Sama przyznaje, że pracowała po 40 godzin, nie uznawała przerw w pracy, śniadaniowych ani żadnych innych, a pracujący z nią aktorzy podejrzewali, że żywi się kurzem i kablami. Do Brugg przywiozła archiwalne materiały video, fragmenty Kabaretu i przedstawień Teatru Telewizji, i opowiadała o kulisach ich powstania. Taka na przykład historia o biblijnym Adamie, na nowo zredagowana. Co by było, gdyby Adam (w tej roli Zbigniew Zamachowski) był Polakiem? Poza figowym listkiem nosiłby porządne kalesony przewiązane pasem od kontusza, pawie pióro i szabelkę. A narodowie postronni głowiliby się, jak by mu tu jaką część ciała wyjąć i Ewę do towarzystwa stworzyć… Bo Adam nie kiep, swoje zdanie ma i “za żadne góry srebra nie da se wyjąć żebra“. Gdyby Adam był Polakiem, proszę Państwa, żylibyśmy dziś jak w raju – Polak wszakże dałby radę i węża przepędzić, i świat lepiej zorganizować. Absurdy historii dzieją się w rozśpiewanej chacie Ściekliców, sami swoi, polska szopa – mity słowiańskie przeplatają się ze współczesnymi wydarzeniami, aktualne hasła z echami wielkiej dziejowej przeszłości. Oto Ziemowit oczekuje na postrzyżyny – a anioły zamiast czynić swą powinność, to po wsi latają, gardła płuczą, prowadzą gaworzenie przy szklenie, potem czkają i gubią nożyczki – i cała historia na nic... W Kabarecie Olgi Lipińskiej jest wszystko. Co się w duszy komu gra, co kto w swoich widzi snach - jak w Weselu S. Wyspiańskiego. Śmiesznie jest wtedy, kiedy banalna treść wtłoczona jest w wykwintną formę lub odwrotnie – kiedy siermiężna forma zawiera podniosłe treści. Wielkie myśli w małych słowach i wielkie słowa w małych myślach. Takie były właśnie Kabaret Olgi Lipińskiej i jej przedstawienia w Teatrze Telewizji. Coś z dramatu i coś z kabaretu. Szabelka przy kalesonach, kapitalizm za dulary w wiejskiej chacie, Hamlet we wsi Głucha Dolna, strofy wieszczów narodowych wyśpiewywane w tętniacej absurdem chacie Ściekliców. Mesjanizm z purnonsensem, martyrologia z groteską, patos z kpiną. A to Polska właśnie...

Humor z Kabaretu Olgi Lipińskiej ani trochę się nie przeterminował. I długo się jeszcze nie przeterminuje, dopóki prezes Misiek i woźny Turecki trwali będą dzielnie na swoich posterunkach, a w chacie polskiej będą się działy co rusz nowe absurdy.

Leci przez wieś piesek

Pewnie się coś stało

Gdyby leciał drugi

To by dwóch leciało.

To było bardzo szczególne spotkanie i szczególny spektakl. Wojciech Młynarski nie znosił patosu, więc pewnie nie życzyłby sobie podniosłych, marmurowych trenów i łzawych pożegnań. W Warszawie zagrali mu górale, a my w Brugg pouśmiechaliśmy się do siebie, do Olgi Lipińskiej, do Basi – i do Niego. Show must go on. Absolutnie!

Izabela Burger

Krzysztof Tyniec


Tu i teraz..."
Krzysztof Tyniec.
Przy fortepianie: Piotr Kajetan Matczuk.

17 czerwca 2017

k_tyniec_2

Autor zdjęcia: Sebastian Bujak.

Krzysztof Tyniec na Wikipedii
Piotr Kajetan Matczuk na Wikipedii
Piotr Kajetan Matczuk - zespół Piramidy

Goście Klubu Miłośników Żywego Słowa:

Pisarze, poeci, publicyści, dziennikarze:

Prof. Włodzimierz Bolecki
Kazimierz Brandys

Stefan Bratkowski

Prof. Jerzy Bralczyk

Jolanta Chojecka

Mirosław Chojecki

Prof. Stefan Chwin

Janusz Głowacki

Ryszard Kapuściński

Stefan Kisielewski

Tadeusz Konwicki

Marek Kotański – psycholog

Urszula Kozioł

Hanna Krall

Lucjan Kydryński

Ludmiła Marjańska

Romuald Mieczkowski (Wilno)

Wojciech Młynarski (1)

Wojciech Młynarski (2)

Jan Nowak – Jeziorański

Joanna Olczak – Ronikier

Agnieszka Osiecka

Jeremi Przybora

Michał Ronikier

Maciej Rybiński

Andrzej Szczypiorski

Adriana Szymańska

Olga Tokarczuk

Teresa Torańska

Barbara Wachowicz

Maria Wiernikowska (korespondentka wojenna)

Marcin Wolski

Bogusław Wołoszański

Jacek Żakowski

Historycy, politycy:

Dariusz Baliszewski

Prof. Władysław Bartoszewski

Dr. Antoni Dudek

Prof. Aleksander Gieysztor

Pułkownik Wojciech Kołaczkowski - dowódca legendarnego dywizjonu 303

Senator Krzysztof Piesiewicz

Janusz Reiter

Senator Edward Wende

Prof. Jacek Wożniakowski

 

Reżyserzy teatralni i filmowi:

Erwin Axer

Prof. Aleksander Bardini

Jerzy Gruza

Janusz Kukuła

Marek Koterski

Jan Maciejowski

Olga Lipińska

Krzysztof Zanussi

Artyści kabaretowi i estradowi:

Artur Andrus (1)

Artur Andrus (2)

Hanna Banaszak

Maria Czubaszek

Krzysztof Daukszewicz

Leszek Długosz

Jacek Fedorowicz

Stefan Friedmann

Edyta Geppert

Olena Leonenko

Halina Kunicka

Alicja Majewska

Steffen Möller

Michał Ogórek

Dorota Osińska (1)

Dorota Osińska (2)

Andrzej Poniedzielski

Łucja Prus

Irena Santor

Anna Serafińska

Andrzej Sikorowski

Anna Szałapak (1)

Anna Szałapak (2)

Kabaret ”TrzynaStu” – Szwajcaria

Grzegorz Turnau (1)

Grzegorz Turnau (2)

Stanisław Tym (1)

Stanisław Tym (2)

Magda Umer (1)

Magda Umer (2)

Wanda Warska

Zbigniew Wodecki

Aktorki teatralne, filmowe i estradowe:

Ewa Błaszczyk

Małgorzata Bogdańska (1)

Małgorzata Bogdańska (2)

Teresa Budzisz – Krzyżanowska

Ewa Czajkowska

Ewa Dałkowska

Edyta Herbuś

Ryszarda Hanin

Katarzyna Jamróz

Maja Komorowska

Zofia Kucówna

Barbara Krafftówna

Irena Kwiatkowska

Katarzyna Łaniewska

Anna Nehrebecka

Anna Polony

Zofia Saretok

Olga Sawicka

Anna Seniuk

Joanna Szczepkowska

Beata Ścibakówna

Hanna Śleszyńska

Monika Świtaj

Marzena Trybała

Joanna Trzepiecińska

Beata Tyszkiewicz

Ewa Wiśniewska

Magdalena Zawadzka

Ewa Żukowska

Aktorzy teatralni, filmowi i estradowi:

Artur Barciś

Jacek Bończyk (1)

Jacek Bończyk (2)

Jan Englert

Janusz Gajos

Ignacy Gogolewski

Wiesław Gołas

Stanisław Górka

Gustaw Holoubek

Krzysztof Kolberger

Marek Kondrat

Robert Kowalski

Piotr Loretz

Andrzej Łapicki

Tadeusz Łomnicki

Olgierd Łukaszewicz

Piotr Machalica

Wojciech Malajkat

Tadeusz Malak

Wojciech Machnicki

Wiesław Michnikowski

Jerzy Nowak

Marian Opania

Leszek Piskorz

Jacek Romanowski

Wojciech Siemion

Tomasz Stockinger

Andrzej Szczepkowski

Jerzy Trela

Krzysztof Tyniec

Krzysztof Wakuliński

Jacek Wójcicki

Janusz Zakrzeński

Zbigniew Zamachowski

Zbigniew Zapasiewicz

Wiktor Zborowski

Jerzy Zelnik

Kompozytorzy, pianiści, akompaniatorzy, śpiewacy:

Michał Białk

Joanna Bocheńska

Janusz Bogacki

Wojciech Borkowski (1)

Wojciech Borkowski (2)

Łukasz Borowiecki

Jerzy Derfel

Sebastian Feliciak

Trio muzyki kameralnej „Fennica” w składzie:

Helena Maffli-Nissinen (fortepian)

Dorota Sosonowska (skrzypce)

Jarmo Vainio (wiolonczela)

Tomasz Góra

Marcin Grochowina

Krzysztof Herdzin

Bogdan Hołownia

Wojciech Kaleta

Irena Kluk – Drozdowska

Włodzimierz Korcz

Andrzej „e-moll“ Kowalczyk

Andrzej Kurylewicz

Lesław Lic

Czesław Majewski

Konrad Mastyło (1)

Konrad Mastyło (2)

Konrad Mastyło (3)

Piotr Kajetan Matczuk

Włodzimierz Nahorny

Katarzyna Nowakowska

Janusz Olejniczak

soliści Opery Bazylejskiej:

Ewa Łęska – Burska

Arkadiusz Burski

Andrzej Pawlukiewicz

Marcin Partyka

prof. Magdalena Rezler

Zbigniew Rymarz

Janusz Sent

Jacek Skowroński

Wojciech Stec

Janusz Strobel

Tadeusz Suchocki

Hadrian Filip Tabęcki

Marek Tomczyk

Barbara Uszyńska

Marek Walawender