Czterdzieści lat temu udało się pierwszy raz. – Siostro, tylko żeby to wszystko miało poziom i sens – prosił Basię wtedy Wojciech Młynarski. Miało być skromnie, w małym gronie i na chwilę. Gdy Gustaw Holoubek inaugurował działalność Klubu w 1986 roku, nikt nie wiedział, czy drugi raz też się uda. Udało się – potem trzeci, czwarty, Polska, swoi, własne łzy... Dłużej nie miało prawa się udawać, bo takie ulotne byty żyją przecież krótko. Nikt – ani Gustaw Holoubek, ani Barbara Młynarska – nie uwierzyliby wtedy, że zaczynają wielkie dzieło, które po czterdziestu latach ani myśli zostać dziełem skończonym.

12 września 2026 roku Klub Miłośników Żywego Słowa zaprosił na najbardziej osobisty wieczór w historii. Takiego spektaklu jeszcze tu nie było. Towarzyszyło mu specjalne wydarzenie: Ambasador RP, pan Marek Prawda, w imieniu Premiera RP, odznaczył Barbarę Ahrens-Młynarską i Jerzego Czubaka Odznaką Honorową za Zasługi dla Polonii i Polaków za Granicą. Piękna biało-czerwona róża z orłem - nikt bardziej niż ci dwoje na nią nie zasłużył. Wiele jest klubów polonijnych na świecie, ale takiego jak w Brugg nie ma nigdzie indziej. Nie dały mu rady zmiany ustrojów, kryzysy, inflacje ani pandemie. Czterdzieści lat bez awarii, bez przestojów, bez jednego pustego sezonu. Dużo padło ze sceny słów odświętnych, mniej lub bardziej oficjalnych, ale tak samo serdecznych. - My wszyscy jesteśmy z Wojtka Młynarskiego - powiedział Ambasador RP, pan Marek Prawda. Były gratulacje, przemówienia, podziękowania, kwiaty, laurki i laudacja, czyli wszystko to, co przystoi poważnemu (wszak już czterdziestoletniemu!) Jubilatowi.

– Wojtek jest tu dzisiaj z nami – powiedziała na wstępie Barbara. Ja też jestem pewna, że przysiadł, słuchał, po swojemu unosił brew i sprawdzał, czy gramy wszystko tak, jak należy. Wiadomo – albowiem gala czy nie gala, autor się zawsze do wszystkiego wtrąca... Więcej w archiwum ->
 

Barbara Ahrens-Młynarska, Zbigniew Zamachowski, Gabriela Muskała, Roman Hudaszek

Kliknij, by powiększyć.
Fotografie: Kamil Jellonek