Archiwum: rok 2013

 2021  2020  2019  2018  2017  2016  2015  2014  2013  2012  2011  2010  2009  2008  2007  2006  2005  2004  2003  2002  2001  2000  1999  1998  1997  1996  1995  1994  1993  1992  1991  1990  1989  1988  1987  1986<(/p>

Rok 2013 - XXVII sezon artystyczny

Grzegorz Turnau

 

Spektakl Barbórkowy –
Teatr Piosenki Marka Grechuty -
Grzegorz Turnau.

23 listopada 2013

 

Płyta Grzegorz Turnau - Marek Grechuta

Strona internetowa Grzegorza Turnaua

Zanucić a zanudzić, to dwa bliskobrzmiące słowa

 

Zanucić a zanudzić, to dwa blisko brzmiące słowa, zaznaczył na wstępie Grzegorz Turnau obiecując, że postara się nie nudzić. I rzeczywiście. Ze sceny teatru Odeon w szwajcarskim Bruggu opowiedział nam swój życiorys śpiewająco, a że, co jak co, ale życie współczesnego barda jest arcyciekawe, o nudzie nie mogło być mowy... ale od początku...
wiecej...

 

Elżbieta Binswanger-Stefańska:

Życie jest śpiewem - Grzegorz Turnau w Szwajcarii
www.sofijon.pl

Olgierd Łukaszewicz

 

Teatr...Teatr...Teatr... - ironiczny i pełen goryczy monodram
"A kaz tyz ta Polska"
wg. Stanisława Wyspiańskiego w wykonaniu wybitnego aktora teatralnego i filmowego -
Olgierda Łukaszewicza.

21 września 2013

 

O_Lukaszewicz_gazeta

Wikipedia o Olgierdzie Łukaszewiczu
Blog Olgierda Łukaszewicza

Barbara Tschopp: A kaz tyz ta Polska?

 

Barbara Tschopp: A kaz tyz ta Polska?

Stół i podłoga zarzucone gazetami, jedno krzesło – niebogatą scenografię zaprojektował Olgierd Łukaszewicz dla swego monodramu wg. Stanisława Wyspiańskiego „A kaz tyz ta Polska”. Monodram powstał w 1998r, gdy Polska wchodziła w drugi etap transformacji: wprowadzenie gospodarki rynkowej i demokracji było już faktem, rozpadły się stare struktury lecz głębokie przemiany społeczne i gospodarcze wymagały dalszych reform. W kontekście integracji europejskiej dominował na scenie politycznej brak zgody co do ustalenia warunków zachowania suwerenności, tożsamości narodowej i interesu Polski. Integracja to, czy kolejny rozbiór Polski? Propozycje konkretnych rozwiązań torpedowano patriotycznymi acz pustymi hasłami, a część wolnej prasy jątrzyła niezgodę i poczucie niemożności...
21 września 2013 roku Olgierd Łukaszewicz wystąpił z monodramem „A kaz tyz ta Polska” w Klubie Miłośników Żywego Słowa w Brugg. W sporządzonej z gazet błazeńskiej czapce, pojawia się na scenie Komediant Narodowej Sceny, by słowami Wyspiańskiego dać wyraz zaangażowaniu w ważne narodowe sprawy. Pozbywa się butów, rozrzuca gazety, miota się, biega, zeskakuje ze sceny, wskakuje na nią z powrotem, kładzie się na stole – szaleniec szarpany rozterkami.

„...Czym będzie świat, czym był?... ”
„...Pełne grozy myśli moje, pełne strachu serce moje...”
„...Nad przepaścią stoję
I nie znam gdzie drogi moje...”
„...Gdzie spojrzę, przepaść
Szatan śmieje się na dnie...”
„...Własne brudy, podłość, kłam,
Znam, za dobrze znam”...
„...Wróg pamięta, brat pamięta
Że ta ręka przeklęta
Była swoja...”
„...Tylu już padło od kul..”
„...Bądźcie zdrowe przeszłości uroczyste cienie...”
„...Niech się królestwo stanie
Nie Krzyża, lecz Zbawienia!..”
„...Polska ma być mitem, państwem ponad państwy
Ma być marzeniem, ideałem...”
„...Przysiadła ta myśl polska dookoła,
Jedno jest uderzenie naszych serc.
Klęczący Rycerze, Polacy
Podajmy sobie ręce braterskie,
krzyczmy Polska, Polska...”
„...Talenta bowiem są niezmierne.
Lecz trzeba, by w nie wstąpił duch...”
„...Nasz naród stracił wiarę w słowo...” ale nie w słowo skierowane do klubowej publiczności, która w skupieniu i napięciu wsłuchiwała się w wybrane fragmenty „Wyzwolenia”, „Warszawianki”, „Wesela”. Artystę nagrodzono gorącymi brawami. Olgierd Łukaszewicz usatysfakcjonowany faktem, że zaprezentowany tekst funkcjonuje także w Szwajcarii. Widzowie ocenili zgodnie, że „takiego przedstawienia jeszcze w Klubie nie było”. Monodram wywołał bardzo zróżnicowane odczucia:
- podziw dla wielkiej sztuki, mistrzostwa wykonania
- „czy da radę wskoczyć na scenę?”
- uznanie dla wspaniałej kondycji fizycznej Artysty, który w tym roku obchodzi 45-lecie pracy scenicznej
- wzruszenie wielką dawką patriotyzmu i polskości, wspomnieniami szkolnych spotkań z dziełami polskiej literatury
- „cytaty z Wyspiańskiego zagrały w duszy”
- ubolewanie, że się przyszło bez przygotowania na tak trudną sztukę
– spontaniczne podjęcie decyzji o samodzielnej powtórce z literatury, poprzez wypożyczenie dzieł Wyspiańskiego z Instytutu Slawistyki
- „ja już tego nie trawię” - przesyt sztuką dla sztuki, bezcelową szarpaniną z własnymi wątpliwościami, napawaniem się własnym cierpieniem
- „ha ke Ahnig, ha ke Ahnig, chumme chumme nid drus” – cytat z przeboju berneńskiej rapperkki Steff la Chef obrazowo oddaje opinię „nic z tego nie zrozumiałem, nie wiedziałem o co chodzi”.

Z większym lub mniejszym zrozumieniem sztuki, przeżycie dla wszystkich było ogromne. A każda obecność na spektaklach Klubu Miłośników Żywego Słowa, daje żywe świadectwo aktualności odpowiedzi Poety na tytułowe pytanie: „A kaz tyz ta Polska, kaz ta?”,
„..Serce...a to Polska właśnie...”

 

Barbara Tschopp-Nowak: Olgierd Łukaszewicz w Klubie Miłośników Żywego Słowa (dokument PDF)

Ewa Błaszczyk

 

„Nawet gdy wichura” – spektakl teatralno – muzyczny w wykonaniu wybitnej aktorki teatralnej i filmowej:
Ewy Błaszczyk z udziałem
Marii Janczarskiej i zespołu muzyków (Marcin Partyka, Andrzej „e-moll” Kowalczyk, Sebastian Feliciak).

22 czerwca 2013

 

E_Blaszczyk_2013

Strona internetowa Ewy Błaszczyk
Strona internetowa fundacji Akogo?

„Nawet gdy wichura”

 

Barbara Tschopp-Nowak „Nawet gdy wichura” – Recital Ewy Błaszczyk w Klubie Miłośników Żywego Słowa

 

Nomen omen, wichura wpisała się w czerwcową wizytę Ewy Błaszczyk w Szwajcarii, jeszcze zanim śpiewająca aktorka przybyła do Brugg na spotkanie z Klubem Miłośników Żywego Słowa. Szalejący wicher opóźnił przybycie samolotu z Polski i, na szczęście, było to najmniejsze zło; w tym samym czasie żywioł pustoszył teren Federalnego Święta Sportu w Biel, ucierpieli ludzie.

Ewa Błaszczyk – znakomita aktorka teatralna i filmowa, pieśniarka, zwyciężczyni plebiscytu Polka 2006, Kobieta Roku 2007, Europejczyk Roku 2008, odznaczona Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski w r. 2012, zaprezentowała pełen emocji, bardzo osobisty spektakl „Nawet gdy wichura”. Magiczne teksty autorstwa m.in. Agnieszki Osieckiej, Doroty Czupkiewicz, ks. Jana Twardowskiego z muzyką Jacka Kleyffa, Włodzimierza Wysockiego, Jerzego Satanowskiego, Natalii Iwanowej, składają się na opowieść o walce z tym, co nie do pokonania, o sensie życia, losie i nadziei.

„...Co to za wicher zwodzi mnie
I rad by duszę porwać moją”...
(„Co to za wicher” - tekst polski: Agnieszka Osiecka; muz: Natalia Iwanowa)
„...tyle nocy jest we mnie, jak ją w drodze
od światła oddzielę,
wędrowanie codzienne, to nie jest wiele.
Kiedy noce i dnie nużą,
Kiedy nic się nie dzieje,
Mieć ogromną nadzieję
To przecież dużo...”
(„Podróżowałam” - słowa: Dorota Czupkiewicz; muz: Marcin Partyka)

W spektaklu bierze także udział córka Ewy Błaszczyk, Marianna Janczarska. Pojawia się ona na scenie pod koniec koncertu i wykonuje piosenkę „Cicho, cichuteńko” (słowa: Dorota Czupkiewicz; muz: Jerzy Satanowski). Nie tylko matka i córka zachwyciły swą sztuką. Uczynili to także towarzyszący im muzycy: pianista Marcin Partyka, gitarzysta i vocal Andrzej „e-moll” Kowalczyk, saksofony Sebastian Feliciak.
Po recitalu wyświetlony został krótki film o Fundacji „Akogo”, mającej na celu pomoc dzieciom po najcięższych urazach mózgu oraz stworzenie kliniki "Budzik". Aleksandra, siostra-bliźniaczka Marianny, jako sześciolatka zakrztusiła się tabletką, po czym zapadła w śpiączkę, która trwa już 13 lat. Ewa Błaszczyk nie poddała się rozpaczy, lecz podjęła wszelkie starania, by uświadomić społeczeństwu problemy związane z opieką nad dziećmi w śpiączce i doprowadzić do wybudowania kliniki, w której dzieci mogłyby być leczone. Stąd Fundacja „Akogo” (A kogo to obchodzi..), której jest założycielką, współfundatorką i prezesem, oraz dzieło Fundacji - klinika „Budzik” przy Oddziale Rehabilitacji Neurologicznej w Centrum Zdrowia Dziecka w Warszawie. Jakby o tej niezmordowanej pracy na rzecz dzieci w śpiączce śpiewa Ewa Błaszczyk w piosence „Otwieram okno”(słowa: Dorota Czupkiewicz; muz: Jerzy Satanowski):
„ ..Przenoszę góry,
Bieg zdarzeń zmieniam..”.

Recital i film złożyły się na całość, która do głębi poruszyła publiczność. Emocje przełożyły się na hojność datków na rzecz Fundacji. Pani Ewa Błaszczyk, już po powrocie do Polski, przesłała członkom Klubu Miłośników Żywego Słowa następujące podziękowania:
„.. Dziękuję Wam za wspaniały dar serca w postaci 2060 CHF i 50 euro. Zebrane fundusze są ważne, pomagają czynić dobro. Dzięki Waszemu wsparciu dzieci w śpiączce otrzymają „cegiełkę” nadziei na przebudzenie. Dzięki Waszej hojności dostaną szansę”.

 

Barbara Tschopp-Nowak: „Nawet gdy wichura” – Recital Ewy Błaszczyk w Klubie Miłośników Żywego Słowa (dokument PDF)

Jacek Bończyk

 

Inauguracja XXVII sezonu artystycznego.
„La Bohème” – recital piosenki aktorskiej w wykonaniu utalentowanego aktora, poety i wokalisty -
Jacka Bończyka.

13 kwietnia 2013

 

Jacek_Bonczyk_2013

Strona internetowa Jacka Bończyka

Barbara Tschopp-Nowak: La Bohème

Barbara Tschopp-Nowak: La Bohème

Inauguracja 27-ego sezonu artystycznego Klubu Miłośników Żywego Słowa zbiegła się z przybyciem utęsknionej wiosny. Kalendarzową już dawno mieliśmy, a za oknem szaro, śnieg, marznący deszcz, w górach pełnia sezonu narciarskiego, choć to już kwiecień. No i wreszcie, z dnia na dzień, wpadła jak burza, a właściwie przywiózł ją 13 kwietnia gwiazdor inauguracyjnego wieczoru – Jacek Bończyk. Utalentowany aktor, poeta, wokalista, zaprezentował recital La Bohème. Rozpoczął piosenką Charlesa Aznavoura „Jest fantastycznie”:
„Nie mówię szaro jest,
Lecz, że jest cudownie szaro (...)
Pogadać z kimś inteligentnym chcę,
Więc mówię sobie sam, że jest fantastycznie..”.
Przychodzi mi na myśl „Podręcznik mądrości tego świata” nieodżałowanej pamięci ojca profesora J.M. Bocheńskiego i przykazanie autonomii, czyli samorządności, a więc korzystania z możliwości sterowania własnym losem:
„Mów sobie codziennie rano: Świetnie jest”. A może dodatkowo uzupełnić je poradą: „Jeśli tego nie potrafisz, posłuchaj piosenki Jest fantastycznie”?
I właściwie to był jedyny tekst o tym, jak się w życiu podbudować, bo”La Bohème” traktuje najczęściej o smutku, tęsknocie, nieudanej miłości. Słuchaliśmy w zadumie utworów Georgesa Brassensa, Edwarda Stachury, Stanisława Staszewskigo, Grzegorza Ciechowskiego, Konstantego Ildefonsa Gałczyńskiego, Charlesa Aznavoura i gorąco je oklaskiwaliśmy.
Ale czy rzeczywiście słuchaliśmy francuskich autorów? Między Bogiem a prawdą, wymowę tekstów zawdzięczamy genialnym tłumaczeniom Wojciecha Młynarskiego, więc tak naprawdę, oklaskiwaliśmy i jego. W kuluarach dowiedziałam się, że Jacek Bończyk poddał pomysł powołania do życia Festiwalu Twórczości Wojciecha Młynarskiego, wedle motta: uczcijmy Mistrza i korzystajmy z jego obecności wśród nas! Festiwal odbędzie się w Sopocie 22–23 września tego roku, a jego dyrektorem artystycznym będzie, któż jeśli nie Jacek Bończyk.
Gość wieczoru sumiennie dzielił się aplauzem ze swoimi wirtualnie obecnymi muzykami; przy drugim bisie zaprosił publiczność do wspólnego śpiewania. A w tym klubowa publiczność jest dobra. Nawet jeśli ktoś w szkole przespał Mickiewicza - „Baranka” śpiewa jak z nut. Dowiedliśmy tego już rok temu wespół w zespół ze Zbigniewem Zamachowskim (patrz Teatriada).

Barbara Tschopp-Nowak: Jacek Bończyk – “La Bohème” (dokument PDF)

Goście Klubu Miłośników Żywego Słowa:

Pisarze, poeci, publicyści, dziennikarze:

Prof. Włodzimierz Bolecki

Jerzy Bralczyk (1)

Jerzy Bralczyk (2)

Prof. Jerzy Bralczyk (3)

Prof. Jerzy Bralczyk (4)

Kazimierz Brandys

Stefan Bratkowski

Jolanta Chojecka

Mirosław Chojecki

Prof. Stefan Chwin

Janusz Głowacki

Ryszard Kapuściński

Stefan Kisielewski

Tadeusz Konwicki

Marek Kotański – psycholog

Urszula Kozioł

Hanna Krall

Lucjan Kydryński

Ludmiła Marjańska

Romuald Mieczkowski (Wilno)

Barbara Młynarska

Wojciech Młynarski (1)

Wojciech Młynarski (2)

Jan Nowak – Jeziorański

Michał Ogórek

Joanna Olczak – Ronikier

Agnieszka Osiecka

Jeremi Przybora

Michał Ronikier

Maciej Rybiński

Jerzy Sosnowski (1)

Jerzy Sosnowski (2)

Andrzej Szczypiorski

Adriana Szymańska

Olga Tokarczuk

Teresa Torańska

Barbara Wachowicz

Maria Wiernikowska (korespondentka wojenna)

Marcin Wolski

Bogusław Wołoszański

Jacek Żakowski

Historycy, politycy:

Dariusz Baliszewski

Prof. Władysław Bartoszewski

Dr. Antoni Dudek

Prof. Aleksander Gieysztor

Pułkownik Wojciech Kołaczkowski - dowódca legendarnego dywizjonu 303

Senator Krzysztof Piesiewicz

Janusz Reiter

Senator Edward Wende

Prof. Jacek Wożniakowski

 

 

Reżyserzy teatralni i filmowi:

Alicja Albrecht
Erwin Axer
Prof. Aleksander Bardini
Jan Englert
Jerzy Gruza
Janusz Kukuła
Marek Koterski
Jan Maciejowski
Olga Lipińska
Krzysztof Zanussi

Artyści kabaretowi i estradowi:

Artur Andrus (1)
Artur Andrus (2)
Artur Andrus (3)
Hanna Banaszak (1)
Hanna Banaszak (2)
Hanna Banaszak (3)
Maria Czubaszek
Krzysztof Daukszewicz (1)
Krzysztof Daukszewicz (2)
Krzysztof Daukszewicz (3)
Leszek Długosz
Jacek Fedorowicz
Stefan Friedmann
Edyta Geppert
Olena Leonenko
Halina Kunicka
Alicja Majewska
Dorota Miśkiewicz
Steffen Möller
Michał Ogórek
Dorota Osińska (1)
Dorota Osińska (2)
Andrzej Poniedzielski (1)
Andrzej Poniedzielski (2)
Łucja Prus
Irena Santor
Anna Serafińska
Andrzej Sikorowski
Anna Szałapak (1)
Anna Szałapak (2)
Kabaret ”TrzynaStu” – Szwajcaria
Grzegorz Turnau (1)
Grzegorz Turnau (2)
Stanisław Tym (1)
Stanisław Tym (2)
Magda Umer (1)
Magda Umer (2)
Wanda Warska
Zbigniew Wodecki

 

Aktorki teatralne, filmowe i estradowe:

Ewa Błaszczyk
Małgorzata Bogdańska (1)
Małgorzata Bogdańska (2)
Teresa Budzisz – Krzyżanowska
Ewa Czajkowska
Ewa Dałkowska
Edyta Herbuś
Ryszarda Hanin
Katarzyna Jamróz
Maja Komorowska
Zofia Kucówna
Barbara Krafftówna
Irena Kwiatkowska
Katarzyna Łaniewska
Anna Nehrebecka
Anna Polony
Zofia Saretok
Olga Sawicka
Anna Seniuk (1)
Anna Seniuk (2)
Anna Seniuk (3)
Joanna Szczepkowska
Beata Ścibakówna (1)
Beata Ścibakówna (2)
Hanna Śleszyńska
Monika Świtaj
Marzena Trybała
Joanna Trzepiecińska
Beata Tyszkiewicz
Ewa Wiśniewska
Magdalena Zawadzka
Ewa Żukowska

 

Aktorzy teatralni, filmowi i estradowi:

Artur Barciś (1)
Artur Barciś (2)
Jacek Bończyk (1)
Jacek Bończyk (2)
Jan Englert (1)
Jan Englert (2)
Jan Englert (3)
Janusz Gajos
Ignacy Gogolewski
Wiesław Gołas
Stanisław Górka
Gustaw Holoubek
Krzysztof Kolberger
Marek Kondrat
Robert Kowalski
Piotr Loretz
Andrzej Łapicki
Tadeusz Łomnicki
Olgierd Łukaszewicz
Piotr Machalica (1)
Piotr Machalica (2)
Piotr Machalica (3)
Wojciech Malajkat
Tadeusz Malak
Wojciech Machnicki
Wiesław Michnikowski
Jerzy Nowak
Marian Opania
Leszek Piskorz
Jacek Romanowski
Wojciech Siemion
Tomasz Stockinger
Andrzej Szczepkowski
Beata Ścibakówna
Jerzy Trela
Krzysztof Tyniec
Krzysztof Wakuliński
Jacek Wójcicki
Janusz Zakrzeński
Zbigniew Zamachowski
Zbigniew Zapasiewicz
Wiktor Zborowski
Jerzy Zelnik

 

Kompozytorzy, pianiści, akompaniatorzy, śpiewacy:

Mariusz Ambrożuk
Michał Białk
Joanna Bocheńska
Janusz Bogacki
Wojciech Borkowski (1)
Wojciech Borkowski (2)
Wojciech Borkowski (3)
Łukasz Borowiecki (1)
Łukasz Borowiecki (2)
Mateusz Brzostowski
Jerzy Derfel
Sebastian Feliciak
Trio muzyki kameralnej „Fennica” w składzie:
Helena Maffli-Nissinen (fortepian)
Dorota Sosonowska (skrzypce)
Jarmo Vainio (wiolonczela)
Tomasz Góra
Marcin Grochowina
Krzysztof Herdzin
Bogdan Hołownia
Wojciech Kaleta
Irena Kluk – Drozdowska
Włodzimierz Korcz
Andrzej „e-moll“ Kowalczyk
Andrzej Kurylewicz
Lesław Lic
Czesław Majewski
Konrad Mastyło (1)
Konrad Mastyło (2)
Konrad Mastyło (3)
Piotr Kajetan Matczuk
Andrzej Mazurek
Włodzimierz Nahorny
Marek Napiórkowski
Krzysztof Niedźwiecki
Katarzyna Nowakowska
Janusz Olejniczak
soliści Opery Bazylejskiej:
Ewa Łęska – Burska
Arkadiusz Burski
Andrzej Pawlukiewicz
Marcin Partyka
Krzysztof Przybyłowicz
prof. Magdalena Rezler
Zbigniew Rymarz
Janusz Sent
Jacek Skowroński
Wojciech Stec (1)
Wojciech Stec (2)
Janusz Strobel
Marek Stryszowski
Tadeusz Suchocki
Paweł Surman
Jacek Szwaj (1)
Jacek Szwaj (2)
Hadrian Filip Tabęcki
Marek Tomczyk
Barbara Uszyńska
Marek Walawender
Michał Walczak
Zbigniew Wrombel (1)
Zbigniew Wrombel (2)
Marek Zalewski